Het leven is een uitdaging, 't kan goed of slechter gaan en soms heb je de neiging om stil te blijven staan.
Maar geloof zelf in je kracht en durf te blijven dromen, want dan kun je echt alles aan, om 't even wat gaat komen.
Er staat echt geen limiet op wat je kunt presteren. Ook jij kunt de top bereiken als je 't maar wilt proberen. 
Het leven is echt veel te kort om altijd te zeuren en klagen, omdat het te koud is of te nat of de vrienden elkaar weer eens plagen.
Harde muziek en of gedreun die je wakker houdt, de blaffende hond van de buren, je vlucht die weer eens vertraagd is, een verkoudheid die weken blijft duren...
Al deze dingen zijn best irritant maar je moet ermee leren omgaan. Laat ze je leven niet domineren, want daar heb je helemaal niets aan.
Als je weer gestresst bent en problemen je kopzorgen geven, sta dan een momentje stil bij de goeie dingen in 't leven.
Zolang je kunt rekenen op vrienden, gespaard blijft van ziekte en pijn, zolang je om anderen kunt geven, heb je alles om gelukkig te zijn.
Wees blij met wat je hebt...
Over circa 3 weken wordt mijn goede vriendin geopereerd. Zij krijgt een implantaat achter haar oor en het wordt verbonden met het slakkenhuis. Zij is in haar 'confused life' aan haar beide oren doof en zij draagt een hoortoestel. Vanaf haar geboorte, na paar jaren, werd zij plotseling doof geworden. Het oorzaak hiervan is hersenvliesontsteking. Naast haar auditieve handicap heeft zij een aangeboren hartafwijking. In haar jonge jaren, ongeveer 6 jaar oud, kreeg zij kunstmatige hartkleppen. Zij heeft in afgelopen jaren zoveel meegemaakt en het was sprake van vallen en opstaan. In 2002 ben ik samen met haar naar Ibiza geweest en ik beschouw haar voor altijd als een normaal persoon ondanks dat zij aangedane lichaamsdelen in haar bezit heeft. In die 2 weken hebben wij veel dingen beleefd zonder dat ik iets van heb gemerkt dat zij een chronisch hartpatient is. Zij liet aan het eind van de vakantie aan mij weten dat zij mij erg waardeert omdat ik tijdens het vakantie niet eens om haar heb bekommerd met name of zij pijn of niet god voelt. Hiermee wilde zij zeggen dat zij het gevoel gaf dat zij conitiu niet als een hartpatient werd beschouwd. En dat zij wel goed zelf kan aangeven wanneer zij moet rusten en of dutje wil doen en ik heb daar niet eens moeilijk over gedaan. Hiervoor wilde zij mij bedanken en het gaf mij een goed gevoel over..
Toen ik het van haar hoorde dat zij onder het mes gaat, werd ik even stil van.. Op een gegeven moment begon bij mij te realiseren dat zij maar een mens met eigen keuzes is en ik kan haar ook niet met negatieve feiten aan komen zetten omdat zij oud en wijs genoeg is. Het is haar eigen lichaam en leven. Zij wil graag met respect worden behandeld door de anderen, ook al komen mommigen met harde uitlatingen alleen zij laat zich niet kisten. Zo is zij ermee opgeroeid en op den duur heeft zij een soort harnas om haar heen gewikkeld. Zij wordt alleen maar sterker van en daar heb ik er bewondering voor! Ik neem haar niet kwalijk alleen ik had wel alleen mijn twijfels omdat zulke operaties zijn vaak riskant zijn. Mocht het mis gaan dan ben je je gehoorresten voor de hele leven kwijt. Je hebt je eigen oor 'ingeleverd' en ik vroeg me af of zij wel goed over had nagedacht en of zij niet te euforisch over was geweest. Een keer had zij weleens gezegd dat zij hoopte dat zij wat minder vals ging zingen, vond ik het wel grappig om te horen.. Alleen ik raad haar aan om nu geen hoge verwachtingen te creeren en zie het over een jaar hoe het gaat en hopelijk zal er een evaluatie plaatsvinden.
Lieve A, ik wens je heel veel succes met het operatie!
Liefs, Hen.
Nu is het de 7e dag dat ik in NL ben. Het was natuurlijk wennen met het feit dat ik weer aan het werk ben, mijn dagelijkse programma opvolgen en weer aan het sporten. In het begin was het natuurlijk niet makkelijk en ik had uiteraad last van jetlag en het heeft 3 a 4 dagen geduurd. Nu heb ik mijn structurele leven weer opgepakt. Het is zo anders daar in NY. Het lijkt er wel op dat ik in een andere dimensie ben beland, vol met verrassingen. Laatst sprak ik met een van mijn reisgenoot, F. over wonen in het buitenland en reizen over de hele wereld. En of voor paar jaartjes in verschillende wereldsteden wonen en werken. Het zijn inderdaad allemaal gedachten en je moet in je leven kunnen dromen, durven en doen! F. gaf het aan dat hij graag in NY wil wonen alleen dat het voor 100% niet zeker weet omdat hij ook naar Australie wil voor vakantie. Het kan zijn dat je Australie leuker gaat vinden en dat je op den duur graag naar Sydney wil verkassen. Je merkt dat je alles wil hebben in je leven alleen moet je naar je hart luisteren & volgen.
Afgelopen donderdag ben ik wezen uit eten geweest samen met mijn vrienden. Het was weer vanouds gezellig en het is vast en zeker voor een herhaling vatbaar. In het begin was het wel even wennen dat wij met een grote invasie naar Bazaar gingen. Wat was het soms koud daar in het restaurant. Het grote deur van de hoofdingang bleef de hele avond open. We hebben geprobeerd te trachten om de deur met behulp van medewerkers alsnog dicht te doen. Helaas mocht het niet baten omdat het deur moest volgens de medewerkers openhouden i.v.m. warmte en af en toe ventileren. Hopenlijk zijn er ook veel mensen die ook hebben geklaagd over het kou. Volgende keer naar een andere eetgelegenheid ergens in de Jordaan of bij de ingang van de Overtoom. Daar heb je aantal nieuwe hippe restaurantjes met lounges. Na het diner nog even naar SoHo geweest en ik had ietwat te diep in mijn glaasje gekeken..
Vandaag, maandag 6 november, voel ik me echt goed!! Vrije dag, veel dingen kunnen doen o.a. zaakjes afhandelen, huis schoongemaakt en gezwommen bij mijn sportschool bij de Overtoom. Heerlijk meer dan 40 minuten baantjes getrokken met mijn vertrouwde Speedo duikbril. In het begin warming- up gedaan daarna snelle slagen. Ik merk dat ik nu minder last heb van spierpijn en ik porbeer altijd om 3 x per week te gaan zwemmen alleen is het meestal niet haalbaar in verband met het werk en met andere zaken.
Op 12 november eindelijk de laatste filmopnames dan ben ik echt voorgoed van af!. Het wil niet zeggen dat ik het niet leuk vind alleen het heeft mij veel energie gekost om afspraken na te komen. Voor degene die het niet weten, ik zit in een film van Camedo. Het film gaat 'Droom of echt' heten. Wat de inhoud van het film is, zeg ik lekker niet. Ben je nieuwschierig dan kom je maar kijken! Wanneer het gaat beginnen, laat ik via deze blog weten! Daarnaast heb ik ook meegedaan met documentaire over slechthorenden. Ik werd geinterviewd over mijn leven als slechthorende en hoe ik het ervaar. Samen met mijn ouders en broers hebben we een mooi fragment van gemaakt. Ergens in december wordt het gepubliceerd!
Carpe diem!
Hen.
