Carpe diem!

Een glimlach kleurt je dag zoals niets anders dat kan, een glimlach maakt je gelukkig en je wordt er beter van

Dat een glimlach wonderen doet, hoef ik je niet uit te leggen. Een lieve lach betekent meer dan woorden kunnen zeggen.

 Zolang je op iemands lippen een lach kunt laten verschijnen, kun je elke donkere wolk op slag laten verdwijnen.

Het leven is echt veel te kort voor zorgen en verdriet. Zorg dat je met volle teugen van elk moment geniet...

Gisteren heeft de zware storm flink huisgehouden in Nederland. Overal in Nederland vielen de grote takken naar beneden en waaiden zelfs hele bomen om. Destijds was ik in Zwolle voor Ondernemingsraad van KEGG. Het was ons, de OR-leden, geadviseerd om vroeg in de middag te vertrekken in verband met zeer ongunstige weer. KMNI heeft via het nieuws weeralarm afgegeven en heeft iedereen sterk aangeraden om thuis te blijven en niet met OV te reizen. Helaas ontkwam ik niet aan de stormhinder...

Net aangekomen in Amersfoort kregen wij te horen dat er nog laatste trein naar Utrecht CS gaat. Met een sprankje hoop zijn wij in Utrecht aangekomen en wij kregen te horen dat al het treinverkeer is gestaakt. Via de omroep werd er verteld dat in Amsterdam CS was ontruimd vanwege vallende glazen overkapping. (ik kon niet met mijn mobiel naar bekenden smsen over het nieuws want vroeg in de morgen viel de mobiel uit de tas. De tas vol met boeken viel vervolgens op de mobiel. Het toetsenbord brak in tweeen.. Ik baalde als een stekker. Ja ja ja ik weet dat paar als ze dit lezen tegen mij zeggen: zie je wel, het is zo'n kwetsbare mobiel en je wil er gewoon mee pronken omdat het zo lekker ultradun is he?!) Er werd verteld dat wij noodgedwongen in Utrecht moesten overnachten. De hele tijd stonden wij te ijsberen met hoop dat er toch treinen rijden. Helaas mocht het niet meer  baten en al mijn hoop was in 1 keer foetsie. 

Medewerkers van NS hielpen ons om naar Jaarbeurs te begeleiden. Na anderhalve uur konden wij in een van de hallen op een veldbed slapen. Allereerst hadden de kinderen en senioren de voorrang om plaats in te nemen bij de 'beddenzaal'. Het heeft best lang geduurd voordat wij erin mochten en aantal mensen waren geirriteerd en zij gingen constant zeuren dat zij wilden slapen. Sindsdien waren de dekens en kussens op en ik lag daar te verkleumen van de kou in mijn zwarte leren jasje. Ik moest denken aan die tijd toen ik op de bank en naar het nieuws zat te kijken over het storm in onze land. Al die mensen moesten in opvangplekken slapen en ik vond het erg voor al die mensen. In die tijd had ik bij mezelf gezegd dat het bij mij niet moest overkomen.. Ik realiseerde mij al maar te goed hoe zij zich hebben gevoeld. Ik hunkerde naar mijn bed, naar mijn lievelingsbank en heerlijke douche... Rond 02.00 werd ik dikwijls wakker door de hevige windvlagen en ik kon niet meer slapen. Samen met een groepje vreemde mensen in een hoekje stiekum gerookt. Eentje vertelde dat hij via zijn vriendin had gehoord dat in het zuiden van Europa lekker zonnig was. Het gaf voor mij geen goed gevoel omdat ik de zon al mist!

Circa 03.00 kwamen mensen van het Rode Kruis om nieuwe dekens en kussens uit te delen. Er liepen hordes mensen op de betreffende medewerkers af om eentje te kunnen bemachtigen. Ik stond daar met n zielig gezicht en op een gegeven moment kreeg ik als de laatste de slaapzak. Natuurlijk was ik dolblij en ik wilde snel weer gaan slapen! Ik liep als een speer naar mijn veldbedje. Om half 6 moesten wij allemaal uiteindelijk vertrekken en er werd verteld dat de treinen weer rijden. We konden vooraf koffie/ thee met broodje afhalen. In Jaarbeurs stonden veel journalisten en cameraploegen om mensen te interviewen. Om 05.46 heb ik de trein naar Amsterdam Zuid gepakt en eenmaal op de stoel kon ik pas realiseren dat ik straks veilig thuis kom. Tot nu toe ben ik helemaal kapot! Het was echt een unieke ervaring achter de rug. Ik kan niet voor mezelf beloven alleen ik hoop dat ik niet weer mee moet maken....

Hen.

Het leven is een uitdaging, 't kan goed of slechter gaan en soms heb je de neiging om stil te blijven staan.

Maar geloof zelf in je kracht en durf te blijven dromen, want dan kun je echt alles aan, om 't even wat gaat komen.

Er staat echt geen limiet op wat je kunt presteren. Ook jij kunt de top bereiken als je 't maar wilt proberen.

Het leven is echt veel te kort om altijd te zeuren en klagen, omdat het te koud is of te nat of de vrienden elkaar weer eens plagen.

Harde muziek en of gedreun die je wakker houdt, de blaffende hond van de buren, je vlucht die weer eens vertraagd is, een verkoudheid die weken blijft duren...

Al deze dingen zijn best irritant maar je moet ermee leren omgaan. Laat ze je leven niet domineren, want daar heb je helemaal niets aan.

Als je weer gestresst bent en problemen je kopzorgen geven, sta dan een momentje stil bij de goeie dingen in 't leven.

Zolang je kunt rekenen op vrienden, gespaard blijft van ziekte en pijn, zolang je om anderen kunt geven, heb je alles om gelukkig te zijn.

Wees blij met wat je hebt...

Over circa 3 weken wordt mijn goede vriendin geopereerd. Zij krijgt een implantaat achter haar oor en het wordt verbonden met het slakkenhuis. Zij is in haar 'confused life' aan haar beide oren doof en zij draagt een hoortoestel. Vanaf haar geboorte, na paar jaren, werd zij plotseling doof geworden. Het oorzaak hiervan is hersenvliesontsteking. Naast haar auditieve handicap heeft zij een aangeboren hartafwijking. In haar jonge jaren, ongeveer 6 jaar oud, kreeg zij kunstmatige hartkleppen. Zij heeft in afgelopen jaren zoveel meegemaakt en het was sprake van vallen en opstaan. In 2002 ben ik samen met haar naar Ibiza geweest en ik beschouw haar voor altijd als een normaal persoon ondanks dat zij aangedane lichaamsdelen in haar bezit heeft. In die 2 weken hebben wij veel dingen beleefd zonder dat ik iets van heb gemerkt dat zij een chronisch hartpatient is. Zij liet aan het eind van de vakantie aan mij weten dat zij mij erg waardeert omdat ik tijdens het vakantie niet eens om haar heb bekommerd met name of zij pijn of niet god voelt. Hiermee wilde zij zeggen dat zij het gevoel gaf dat zij conitiu niet als een hartpatient werd beschouwd. En dat zij wel goed zelf kan aangeven wanneer zij moet rusten en of dutje wil doen en ik heb daar niet eens moeilijk over gedaan. Hiervoor wilde zij mij bedanken en het gaf mij een goed gevoel over..

Toen ik het van haar hoorde dat zij onder het mes gaat, werd ik even stil van.. Op een gegeven moment begon bij mij te realiseren dat zij maar een mens met eigen keuzes is en ik kan haar ook niet met negatieve feiten aan komen zetten omdat zij oud en wijs genoeg is. Het is haar eigen lichaam en leven. Zij wil graag met respect worden behandeld door de anderen, ook al komen mommigen met harde uitlatingen alleen zij laat zich niet kisten. Zo is zij ermee opgeroeid en op den duur heeft zij een soort harnas om haar heen gewikkeld. Zij wordt alleen maar sterker van en daar heb ik er bewondering voor! Ik neem haar niet kwalijk alleen ik had wel alleen mijn twijfels omdat zulke operaties zijn vaak riskant zijn. Mocht het mis gaan dan ben je je gehoorresten voor de hele leven kwijt. Je hebt je eigen oor 'ingeleverd' en ik vroeg me af of zij wel goed over had nagedacht en of zij niet te euforisch over was geweest. Een keer had zij weleens gezegd dat zij hoopte dat zij wat minder vals ging zingen, vond ik het wel grappig om te horen.. Alleen ik raad haar aan om nu geen hoge verwachtingen te creeren en zie het over een jaar hoe het gaat en hopelijk zal er een evaluatie plaatsvinden.

 Lieve A, ik wens je heel veel succes met het operatie!

Liefs, Hen.

Nu is het de 7e dag dat ik in NL ben. Het was natuurlijk wennen met het feit dat ik weer aan het werk ben, mijn dagelijkse programma opvolgen en weer aan het sporten. In het begin was het natuurlijk niet makkelijk en ik had uiteraad last van jetlag en het heeft 3 a 4 dagen geduurd. Nu heb ik mijn structurele leven weer opgepakt. Het is zo anders daar in NY. Het lijkt er wel op dat ik in een andere dimensie ben beland, vol met verrassingen. Laatst sprak ik met een van mijn reisgenoot, F. over wonen in het buitenland en reizen over de hele wereld. En of voor paar jaartjes in  verschillende wereldsteden wonen en werken. Het zijn inderdaad allemaal gedachten en je moet in je leven kunnen dromen, durven en doen! F. gaf het aan dat hij graag in NY wil wonen alleen dat het voor 100% niet zeker weet omdat hij ook naar Australie wil voor vakantie. Het kan zijn dat je Australie leuker gaat vinden en dat je op den duur graag naar Sydney wil verkassen. Je merkt dat je alles wil hebben in je leven alleen moet je naar je hart luisteren & volgen.

Afgelopen donderdag ben ik wezen uit eten geweest samen met mijn vrienden. Het was weer vanouds gezellig en het is vast en zeker voor een herhaling vatbaar. In het begin was het wel even wennen dat wij met een grote invasie naar Bazaar gingen. Wat was het soms koud daar in het restaurant. Het grote deur van de hoofdingang bleef de hele avond open. We hebben geprobeerd te trachten om de deur met behulp van medewerkers alsnog dicht te doen. Helaas mocht het niet baten omdat het deur moest volgens de medewerkers openhouden i.v.m. warmte en af en toe ventileren. Hopenlijk zijn er ook veel mensen die ook hebben geklaagd over het kou. Volgende keer naar een andere eetgelegenheid ergens in de Jordaan of bij de ingang van de Overtoom. Daar heb je aantal nieuwe hippe restaurantjes met lounges. Na het diner nog even naar SoHo geweest en ik had ietwat te diep in mijn glaasje gekeken..

Vandaag, maandag 6 november, voel ik me echt goed!! Vrije dag, veel dingen kunnen doen o.a. zaakjes afhandelen, huis schoongemaakt en gezwommen bij mijn sportschool bij de Overtoom. Heerlijk meer dan 40 minuten baantjes getrokken met mijn vertrouwde Speedo duikbril. In het begin warming- up gedaan daarna snelle slagen. Ik merk dat ik nu minder last heb van spierpijn en ik porbeer altijd om 3 x per week te gaan zwemmen alleen is het meestal niet haalbaar in verband met het werk en met andere zaken.

Op 12 november eindelijk de laatste filmopnames dan ben ik echt voorgoed van af!. Het wil niet zeggen dat ik het niet leuk vind alleen het heeft mij veel energie gekost om afspraken na te komen. Voor degene die het niet weten, ik zit in een film van Camedo.  Het film gaat 'Droom of echt' heten. Wat de inhoud van het film is, zeg ik lekker niet. Ben je nieuwschierig dan kom je maar kijken! Wanneer het gaat beginnen, laat ik via deze blog weten! Daarnaast heb ik ook meegedaan met documentaire over slechthorenden. Ik werd geinterviewd over mijn leven als slechthorende en hoe ik het ervaar. Samen met mijn ouders en broers hebben we een mooi fragment van gemaakt. Ergens in december wordt het gepubliceerd!

Carpe diem!

Hen.

Mijn eerste blog in mijn leven! Na wikken en wegen heb ik besloten om eentje aan te maken zodat de anderen onder andere kennissen en vrienden van mij in heel Nederland beetje kunnen volgen wat ik allemaal heb beleefd van afgelopen weken en of dagen.

Afgelopen week, 20 tot en met 30 oktober, ben ik naar USA voor 10 dagen geweest. Samen met een van mijn vrienden, Mjl, zijn we eerst naar Washington DC gevlogen. Het waren 4 onvergetelijke dagen achter de rug. We hebben de school voor doven, Gallaudet University, bezocht. In USA gebruik je American Sign Language (ASL). Het was natuurlijk even wennen om de bijzondere taal te kunnen volgen. Er was (honger)staking binnen de Gallaudet vanwege de ongewenste president. Toevallig hebben zij gisteren bekendgemaakt dat de betreffende president door het bestuur is ontslagen. Mocht je meer willen weten over deze staking, kan je kijken bij www.doof.nl. Verder heb ik Bram, een van mijn nederlandse vrienden en mijn amerikaanse vrienden weer gezien en zoals altijd vanouds gezellig in gebarentaal honderduit gekletst. Van mijn amerikaanse friends kreeg ik een blauwe trui met gele logo van Gallaudet. Ik ben er uiterraad dolblij mee! Dank je wel, Imran en Shmuel! . We hebben 3 nachten in mintgroene studentenhuis tegenover het school gelogeerd. Daar woont een van onze nederlandse vrienden, Yassine Ellen Nauta. Helaas is zij momenteel in Denemarken voor Frontrunners. Een van haar roommates, Kitty, heeft ons met veel warmte opgevangen en zij heeft ons zelfs de Gallaudet en de Washington DC laten zien. We hebben het allemaal met per voet gedaan! Dank je wel, lieve Kitty! Ook hebben Mjl en ik heel veel lol gehad samen met Bram en van zijn vrienden; F en M.

Goh, I like Starbucks! Als ik daar eenmaal ben dan bestel ik gelijk caffe latte met fat reduced Blueberry coffee cake! Het is een van mijn favorieten. Alles is daar zo vertrouwd, de geur van koffie en van het eten.

Veel van Washington DC gezien waaronder Capitol, Witte Huis, Abraham Lincoln, United of States, Georgetown, Holocaust museum. Holocaust museum was erg aangrijpend en ik heb er nare gevoelens aan overgehouden. Eentje ging het over hoe zij op een morbide manier, de gehanciapten hebben 'weggewerkt'. Het heeft mij lang stil gestaan over het feit hoe het allemaal aan het werk ging.

New York = te gek voor woorden! Het leek erop dat ik in een andere dimensie was beland. Overal skycrapers, gele taxi's, metro en het leek als een mierenhoop! 24 hours non-stop city, vol met verlichtingen en reclameborden, bijv bij Times Square. Samen met Bram, Mjl, F. en M. in een internationale hostel gelogeerd bij Amserdamse Avenue, ja je leest het goed! Er was natuurlijk veel te zien onder andere Empire State Building, Statue of Liberty, Ground Zero. Bij de laatste was het ingrijpend en als je eenmaal daar bent dan kreeg ik de rillingen over mijn hele lijf. Je beseft al maar te goed wat er allemaal is gebeurd. Je ziet het allemaal in real-life en er hangen veel foto's over de aanslagen op 11 sept 2001. Voor degene die er nog niet zijn geweest, raad ik ten zeerste aan om deze plek bij te wonen. Bij deze plek kan je ook realiseren hoe het erg was geweest en stil staan bij het idee hoe wij met zijn allen kunnen voorkomen dat terrorisme blijft groeien.

De Trump Tower bezocht en heel toevallig hebben wij de machtige tycoon, Donald Trump in zijn torenhoge Trump Tower in real-life gezien! Hij liep simpelweg met een van zijn collega's voorbij ons. Het was een unieke ervaring voor mij geweest en het was best grappig dat wij een van de duizenden D. Trump van 1 meter afstand hebben gezien.

Mijn top 3 over bezienswaardigheden in NY:

1. Empire State Building

2. Times Square

3. Skycrapers o.a. Trump Tower incl. D. Trump!

Binnenkort komen de foto's van USA!

Ooit wil ik naar Los Angeles, Las Vegas en San Francisco gaan!

Bram the brown star, heel erg bedankt voor jou moeite en ik zal de fijne herinneringen aan onze groep nooit vergeten! We hebben tijdens het vakantie een hechte band gekregen met de groep.

Mjl, bedankt voor de mooie vakantie!

Liefs,

Hen.